Mijn klant betaalt de factuur niet, wat kan ik doen?

Ingebrekestelling stuiten, dan ondernemen

Het antwoord: zet uw klant schriftelijk in gebreke voor u iets anders doet. Bij een zakelijke debiteur zonder afgesproken betalingstermijn is dat de stap die het moment van verzuim vastlegt — en vanaf verzuim mag u incassokosten en wettelijke rente in rekening brengen op basis van artikel 6:96 BW. Is er wél een betalingstermijn afgesproken en die is verstreken, dan is de klant meestal al automatisch in verzuim; een aanmaning is dan vooral bedoeling om druk te zetten, niet een wettelijke voorwaarde. Wat u hoe dan ook niet mag: meteen incassokosten claimen zonder dat er een aanmaning of ingebrekestelling is verstuurd waarin een termijn is gesteld.

Bij zakelijke klanten geldt niet de veertiendagenbrief die voor consumenten verplicht is — die eis staat wel in artikel 6:96 BW, maar is daar uitdrukkelijk aan de consumentkant gekoppeld. Voor de precieze opbouw van herinnering, aanmaning en ingebrekestelling, en de volgorde die daarbij hoort, is het overzicht in welke volgorde stuur ik herinnering, aanmaning en ingebrekestelling een logisch vervolg. En omdat het verzuim-moment en de kostenberekening samenhangen met of u met een consument of een bedrijf te maken heeft, is het de moeite waard om te checken maakt het uit of mijn klant een consument of een bedrijf is als daar nog twijfel over bestaat — bijvoorbeeld bij een eenmanszaak die ook privé bestelt.

Waar dit uit volgt: artikel 6:96 BW en de staffel

De grondslag voor incassokosten en rente ligt in artikel 6:96 BW, dat het recht op vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten koppelt aan het intreden van verzuim en, voor consumenten, aan de veertiendagenbrief. De hoogte van die kosten volgt niet uit het Burgerlijk Wetboek zelf, maar uit het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten: dat besluit bevat de staffel — een percentage van de hoofdsom per schijf, met een minimumbedrag — waarmee het bedrag wordt berekend zodra verzuim vaststaat.